Asset Publisher

Lasy nadleśnictwa

Obręby leśne i leśnictwa wchodzące w skład Nadleśnictwa Syców.

Nadleśnictwo Syców składa się z następujących obrębów leśnych:

Obręb leśny Bralin: Leśnictwo Dobra, Leśnictwo Turze, Leśnictwo Czermin, Leśnictwo Marcinki, Leśnictwo Bałdowice

Obręb leśny Międzybórz: Leśnictwo Międzybórz, Leśnictwo Bukowina Sycowska, Leśnictwo Drołtowice

Obręb leśny Rychtal: Leśnictwo Smardze, Leśnictwo Nowa Wieś, Leśnictwo Sadogóra

Obręb leśny Syców: Leśnictwo Wioska, Leśnictwo Komorów, Leśnictwo Dziadowa Kłoda, Leśnictwo Dziadów Most, Szkółka Gaszowice, Arboretum Leśne im. Prof. S.Białoboka.


Informacje ogólne

A. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA LASÓW I GRUNTÓW PRZEZNACZONYCH DO ZALESIENIA ORAZ POZOSTAŁYCH GRUNTÓW I NIERUCHOMOŚCI BĘDĄCYCH W ZARZĄDZIE NADLEŚNICTWA 1. Przestrzenne usytuowanie urządzanego nadleśnictwa oraz krótki rys historyczny 1.1. Przestrzenne usytuowanie lasów nadleśnictwa Niniejszy plan urządzenia lasu Nadleśnictwa Syców opracowany został wg stanu na 01.01.2010 r. Nadleśnictwo składa się z czterech obrębów: Bralin, Międzybórz, Rychtal, Syców.

 

Lasy należące obecnie do Nadleśnictwa Syców w ciągu swojej ostatniej stuletniej historii przechodziły wielokrotnie zmiany własnościowe, powierzchniowe, administracyjnei w kierunkach zagospodarowania lasu, dlatego też zestawienie zasadniczych informacji dla nadleśnictwa z ubiegłych okresów ul możliwe jest dopiero od I rewizji.

Okres do 1945 roku

Nadleśnictwo Bralin (wyciąg z operatu Nadleśnictwa Bralin na lata 1933 – 1943) zostało utworzone jako Nadleśnictwo Państwowe w 1930 r., na podstawie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 27.03.1930 r. Nr 955/L.U.

W skład powierzchni nadleśnictwa weszły:

1/ odkupione przez Skarb Państwa (Ministerstwo Rolnictwa) od Państwowego Banku Rolnego lasy byłej własności księcia Gustawa Birona von Curland, o pow. 4164,95 ha, oraz

2/ gajostwo Ligota, przydzielone z sąsiedniego nadleśnictwa Wanda, o pow. 342,61ha (rozp. Min. Rol. z dnia 13.03.1930 r. Nr ALP 1745/30/. Poniżej cytuje się zapis z ww. operatu.

„Ogólna więc powierzchnia nadleśnictwa według nowego pomiaru wynosi 4507,56 ha; powierzchnia ta całkowicie się pokrywa z powierzchnią katastralną, wynoszącą 4507,5567 ha. Lasy nadleśnictwa znajdują się w województwie Poznańskim, powiecie Kępińskim, oddalonym od wojewódzkiego miasta Poznania około 170 km. Urząd nadleśnictwa mieści się w oddz. 144, położonym w południowo - wschodniej części głównego kompleksu lasów w odległości 1,0 km od najbliższej stacji kolejowej Bralin i tamże znajdującego się urzędu pocztowo - telegraficznego. Miasto powiatowe Kępno z siedzibą Sądu Grodzkiego, jest oddalone od nadleśnictwa o 7,5 km. Lasy nadleśnictwa składają się z głównego kompleksu, obejmującego oddziały 35-70,80-172 o powierzchni 3153,62 ha i 6-ciu mniejszych o łącznym obszarze 1349,52ha. Z tych ostatnich 5, a mianowicie;

1/ oddz.19/ o pow.9,32 ha, 2/ oddz.1-3/ o pow. 40,52 ha/, 3/oddz.4-5/ o pow.20,36 ha/,4/oddz.71-79/o pow.169,85 ha/,5/ oddz.6-18,20-34/ o pow. 591,82 ha/ odstrzelone są na 1-5 km ku północy od głównego kompleksu, zaś 6-sty kompleks - Leśnictwo Kuropka, składający się z oddz. 173-200 o pow.514,15 ha leży od głównego kompleksu o 7 km ku południowemu zachodowi. Poza tym w skład powierzchni nadleśnictwa wchodzi osobno położona parcela 144 j, k o pow. 3,92 ha, leżąca przy Bralinie, stanowiąca osadę i deputat sekretarza nadleśnictwa. Nadleśnictwo tworzy jeden obręb pod nazwą Bralin i podzielone jest administracyjnie na 6 leśnictw i 5 gajostw. Nadleśniczym został Tadeusz Śliwiński.


 Pierwszy plan zagospodarowania opracowano w 1932 roku na okres 1933-1942 w powyższym planie utworzono jedno gospodarstwo sosnowe z wiekiem rębności 90 lat.

Gospodarka na terenach obecnego Obrębu Międzybórz zaczęła się stosunkowo późno (dane z elaboratu Nadleśnictwa Goszcz – 1969 r.). Cały obszar pradoliny Baryczy i terenów przyległych długi czas stanowił pustkę ludnościową. Trudny dostęp do Wrocławia, słabe gleby, a także zmienność stosunków politycznych na tych terenach nie sprzyjały szybkiej kolonizacji przez Niemców. Mimo energicznych akcji kolonizacyjnych i polityki eksterminacyjnej w stosunku do elementu polskiego stosowanej przez rządy pruskie nie zdołano zaludnić i zgermanizować tych terenów.

Od roku 1871 datuje się powolny, ale ciągły spadek zaludnienia na km². Przyczyny te spowodowały, że jakkolwiek człowiek przeobraził w pewnej mierze pierwotny krajobraz tej okolicy, budując drogi, groble, sztuczne stawy, prowadząc gospodarkę rybną i leśną, to jednak obszar ten posiadał długą, warunkami fizjograficznymi uzasadnioną tradycję – jako ustronie. Dzisiaj jeszcze obszary leśne przemawiają siłą i urodą. Wyraża się to na terenie Nadleśnictwa Goszcz dorodnością lasu, bogactwem siedliskowych typów lasu, szerokim wachlarzem gatunków drzew leśnych i licznymi pomnikami przyrody.

 Gospodarka niemiecka w lasach charakteryzowała się faworyzowaniem sosny i świerka na niekorzyść dębu, buka i jodły. Mimo to buk i dąb jako gatunki o dużej dynamice i żywotności pozostają do dziś w dużym stosunkowo udziale całości d-stanów, jodła natomiast, uczulona na wszelkie zmiany środowiska, szybko zanika. Poziom gospodarki zależny był często od właściciela lasu. Lasy należące do większej własności zagospodarowane były przeważnie lepiej i racjonalniej, aniżeli lasy drobnych posiadaczy. Dawne lasy chłopskie były wręcz zaniedbane.

Lasy Obrębu Rychtal zarządzane były przez dawniejsze Nadleśnictwo Państwowe Rychtal, które powstało prawdopodobnie w 1919 r. Brak jest bliższych danych na ten temat, gdyż operat nadleśnictwa z okresu międzywojennego zaginął w czasie wojny. W skład dawnego nadleśnictwa wchodziły: część Leśnictwa Nowa Wieś Książęca, Leśnictwa: Mroczeń, Darnowiec, Sadogóra i Stogniewice, oprócz oddziałów 187, 188, 167, 171, 175, oraz części oddz.153 i 168. Na skutek bankructwa dawnych majątków, państwo drogą wykupu przejmowało w swoje posiadanie lasy tych majątków i włączało je w areał tego nadleśnictwa. Zagospodarowanie w poszczególnych lasach majątkowych opierało się o plany urządzeniowe. Na obszarze obrębu funkcjonowały w okresie międzywojennym Lasy „Fundacji Nauka i Praca", które obejmowały obszar ponad 1200 ha. W lasach tych masowo wyrąbywano drzewostany w rozmiarze kilkakrotnie przekraczającym przyjęty etat. Użytkowanie rębne przeprowadzano wyłącznie rębnią zupełną. Odnowień dokonywano sosną, a w nieznacznym tylko procencie dębem, świerkiem i innymi gatunkami. Z użytków ubocznych żywicę pozyskiwano tylko w lasach państwowych, a ściołę w niektórych lasach majątkowych, co miało niekorzystny wpływ na warunki glebowe.

Lasy zawarte w granicach obecnego Obrębu Syców do 1945r. należały (dane z elaboratu Nadleśnictwa Syców 1969 r.) w przeważającej części do wielkich własności prywatnych, część tych lasów tworzyło prywatne Nadleśnictwo Syców o pow.1909,20ha, część lasy miejskie miasta Syców o pow. 150,78ha, cześć lasy indywidualnej drobnej własności o pow. około 270ha. Mimo ogólnie obowiązujących zasad, były one w różny sposób zagospodarowane, w zależności od zainteresowania lasem właściciela. Szczegółowych danych odnośnie gospodarki na tych terenach brak. Jak wynika z elaboratu urządzeniowego 1959r. całość byłej gospodarki podobnie jak w poprzednich obrębach cechowało faworyzowanie sosny i świerka. Gatunki te wprowadzano często na nieodpowiednich siedliskach. Dąb, buk i jodła jako gatunki przynoszące wolniejszy dochód były stopniowo wypierane. W zakresie użytkowania przeważał sposób zrębowy z odnowieniem sztucznym siewem lub sadzeniem. W d-stanach liściastych i niektórych mieszanych prowadzono poza użytkowaniem zrębowym również przerębowe. W wyniku rębni przerębowej powstały przeważnie d-stany różnowiekowe często z dolnym piętrem.

Okres od 1945 r. do początku okresu planów prowizorycznego ul.

Po wojnie reaktywowano w znacznie zmienionych granicach byłe Nadleśnictwo Państwowe Bralin. Do Nadleśnictwa Ostrzeszów przekazano leśnictwo Rybin, a przyłączono uroczysko Domanin. Przyłączono też szereg mniejszych powierzchni z przeznaczeniem do zalesienia. W okresie tym gospodarka opierała się na ocalałych planach urządzeniowych i na ich podstawie opracowanej prowizorycznej tabeli klas wieku. Z okresu lat 1947 – 1949 datuje się masowe wystąpienie kornika drukarza, który opanował wszystkie świerczyny w leśnictwach Bałdowice i Marcinki.

Nadleśnictwo Międzybórz powstało w 1946 roku. Całość obiektu składa się głównie z upaństwowionych lasów średniej własności ziemskiej byłych majątków: Goszcz, Drołtowice, Klonów, Kamień, Bukowina, Szczodrów, Wojcieszkowice, oraz tzw. Osy-las Knopka, lasy będące własnością kapituły wrocławskiej i Grafa Hohberga. Do tego doszły drobne powierzchnie leśne stanowiące niegdyś własność chłopską, a upaństwowione zostały jako opuszczone mienie niemieckie. Po wojnie pierwszy plan gospodarczy dla lasów Nadleśnictwa Międzybórz, w postaci prowizorycznej tabeli klas wieku sporządzony został na okres od 1.10.1946r. do 30.09.1949r.

Po wojnie 1945 r. Nadleśnictwo Rychtal zostało ponownie utworzone z dawnych lasów państwowych o pow. 4244,85 ha, lasów upaństwowionych FNiP o powierzchni 1248,85 ha, lasów majątków Słupia, Grębania, Siemianice, Buczek Wielki, Ryniec, Gierczyce, Drożki oraz lasów domeny Zgorzelec o łącznej powierzchni 2177,17 ha. Ogólna powierzchnia Nadleśnictwa wynosiła 7670,87 ha z tego powierzchnia nieleśna 502,48 ha. Obowiązujące w tym okresie plany gospodarcze opracowane były na podstawie sporządzonej w 1945 r. prowizorycznej tabeli klas wieku. Brak danych nie pozwala jednak na scharakteryzowanie gospodarki tego okresu.

Dnia 19.05.1955 r. przekazano protokolarnie na rzecz Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu uroczyska: Siemianice, Laski, Wielisławice o powierzchni ogólnej 2786,36 ha. Dnia 3.III.1958 r. dodatkowo przekazano na rzecz WSR część Leśnictwa Słupia o powierzchni 377,78 ha. Ogólna powierzchnia nadleśnictwa zmniejszyła się, zatem o 3164,14 ha

Po II wojnie światowej Nadleśnictwo Syców zorganizowane zostało w 1945r. w nieco innych niż obecnie granicach o pow. ogólnej około 8450 ha. Obejmowało swoim zasięgiem lasy, które zostały później przekazane Nadleśnictwom: Namysłów, Twardogóra i Międzybórz. Zaistniałe zmiany w stanie posiadania przedstawiają się następująco: w roku 1948 przekazano Nadleśnictwu Namysłów Leśnictwo Smogoszów o pow. 620ha, w1949r. odeszło do Nadleśnictwa Twardogóra Leśnictwo Ostrowina i Sokołowice o pow. 1479ha, a do Nadleśnictwa Międzybórz Leśnictwo Drołtowice i Dziesławice o pow. 1008ha. Ostatnie zmiany miały miejsce w 1958 r., kiedy to przejęto z Nadleśnictwa Goszcz Leśnictwo Dziesławice o pow. 485,74ha i kompleks leśny / oddz. 161 –163 / o pow. 74,60ha z Nadleśnictwa Twardogóra W roku 1946 opracowano prowizoryczną tabelę klas wieku dla d-stanów nadleśnictwa o pow. ogólnej 8441,70ha, leśnej 7735,90ha. W roku 1948 opracowano nową tabelę klas wieku d-stanów w związku ze zmianą granic nadleśnictwa, którego aktualna wówczas pow. leśna wynosiła 5355,70ha. Pierwszy powojenny plan cięć dla Nadleśnictwa Syców opracowano na 3 lata gospodarcze ( 1946/47-1948/49).

Nadleśnictwo Syców w obecnym kształcie powołane zostało 01.01.1978 roku z części czterech w/w nadleśnictw, które utworzyły obręby w nowym Nadleśnictwie.