Lista aktualności Lista aktualności

Długosz królewski - bardzo rzadka paproć.

W skali kraju Długosz królewski (Osmunda regalis L.) jest rośliną bardzo rzadką.

Objęty ścisłą ochroną gatunkową, znajduje się  na „Polskiej czerwonej liście paprotników i roślin kwiatowych” z kategorią VU (Vulnerable czyli „Narażone”)

Ten gatunek wieloletniej paproci o zasięgu kosmopolitycznym W Europie występuje przede wszystkim w części zachodniej. W Polsce bardzo rzadki na niżu, w górach nie występuje. Preferuje obszary o wpływach klimatu morskiego z łagodnie przebiegającą zimą.

Jest to roślina wilgotnych stanowisk, porasta torfowiska, zabagnione niecki i zarośla. Wymaga podłoża kwaśnego, gleby wilgotnej (jest wskaźnikiem wilgotnego podłoża), torfiasto-próchnicznej lub piaszczysto-gliniastej. Gatunek charakterystyczny klasy Alnetea glutinosae i zespołu Myrico-Salicetum auritae.

Ta duża paproć, osiągająca nierzadko wysokość 1,5 m wytwarza dwa rodzaje liści: całe zielone służące asymilacji, oraz podzielone – z dolną częścią zieloną zaś górną służącą rozmnażaniu. To właśnie ta część po dojrzeniu przybiera barwę brązową. Na zimę liście obumierają, lecz wiosną z podziemnych kłączy wyrastają nowe.

Pokrój

Wysokość 50-160 cm, roślina z podziemnym, rozgałęzionym kłączem, z którego co roku wyrasta wiele pionowo rozwiniętych liści.

Liście

Po rozwinięciu są nagie, skórzaste, cienkie i prześwitujące. Blaszka liściowa jest owalna lub podłużnie jajowata. Poza liśćmi asymilacyjnymi wykształcają się też liście podzielone na część asymilującą i część służącą rozmnażaniu. Dolna, asymilacyjna część podwójnie pierzastych liści ma podłużne, zielone listki z zaokrąglonym szczytem, brzegiem falisto karbowane. Odcinki górnej części niektórych liści są przekształcone w sporofilostany. W dojrzałym stadium taka górna część liścia przybiera barwę rdzawobrunatną. Liście długosza królewskiego mogą osiągnąć dwa metry długości.

Zarodniki

Zielone, nie znoszą długotrwałego wysychania czy niekorzystnych warunków otoczenia. Dojrzewają od czerwca do lipca i szybko kiełkują.

Długosz królewski w Polsce objęty jest ścisłą ochroną gatunkową od 1946 roku. Stanowiska tej paproci chronione są m.in. w rezerwatach przyrody: Baszków, Długosz Królewski w Łęczynie, Długosz Królewski w Węglewicach, Długosz Królewski w Wierzchucinie, Zabłocie (Kotlina Sandomierska), Brzeziny, Długosz Królewski w Puszczy Niepołomickiej.

W leśnictwie Bałdowice za zgodą RDOŚ ( Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska) wprowadzono do środowiska przyrodniczego sadzonki Długosza królewskiego, pochodzące z hodowli prowadzonej przez Arboretum Leśne im. Prof. S. Białoboka w Stradomii przy Nadleśnictwie Syców .