Lista aktualności Lista aktualności

Botaniczna ciekawostka

Łuskiewnik różowy

Wczesnowiosenną synuzję - tzn. zbiorowisko roślinności reprezentującej tę samą grupę form życiowych dominują tzw. geofity wiosenne. Jest to jedna z grup roślinności runa leśnego, która zimuje w postaci bulw, cebul i kłączy, a swój pełny rozwój życiowy (kwitnienie i owocowanie) odbywa zanim w koronach drzew na dobre rozwiną się liście. Tworzą one tzw. aspekt wiosenny, charakterystyczną dla lasów liściastych strefy klimatu umiarkowanego fazę rozwoju roślinności.

Jedną z ciekawszych roślin tego okresu fenologicznego jest Łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria L. ) gatunek należący do rodziny zarazowatych (Orobonchaceae). Łuskiewnik różowy występuje w Europie i Azji, w Polsce spotykany jest na całym obszarze, rośnie w wilgotnych lasach liściastych i zaroślach, można go spotkać w olsach, lasach łęgowych i grądach.

Łuskiewnik różowy to roślina całkowicie pasożytnicza. Nie zawiera w swoich tkankach chlorofilu, przez co nie jest zdolna do procesu fotosyntezy. Pasożytuje ona na korzeniach innych roślin, z których za pomocą ssawek pobiera niezbędne dla życia: wodę oraz sole mineralne. Najczęstszymi roślinami żywicielskimi łuskiewnika są: olsza, leszczyna, grab oraz buk. W górach występuje na świerku.

Pęd łuskiewnika stanowi podziemne silnie rozgałęzione kłącze. Część nadziemna rośliny ma kształt obły i mięsisty, barwy różowej względnie różowo- białawej. Kwiaty łuskiewnika zebrane są w jednostronne nierozgałęzione grono. 

Łuskiewnik kwitnie od kwietnia do maja. Kwiaty zapylane są przez błonkówki z rodzaju Bombus - owady pszczołowate, głównie przez trzmiele.

Nasiona łuskiewnika zaopatrzone są w elajosomy - ciałko mrówcze (substancje wabiące bogate w białka i oleje), przez co są przenoszone przez mrówki.

Rozwój łuskiewnika może trwać bardzo długo, czas od skiełkowania nasion do wykształcenia kwitnących pędów nadziemnych może trwać nawet do 10 lat.

Łuskiewnik różowy nie jest gatunkiem zagrożonym w skali kraju.